OdchudzanieDietaZdrowie

Kuracja topinamburem pomaga schudnąć

Jeszcze w latach osiemdziesiątych XX wieku topinambur (słonecznik bulwiasty) Helianthus tuberosus nie wzbudzał raczej zainteresowania naukowców. Stanowił, i to dość rzadko, karmę dla zwierząt hodowlanych. Rósł zazwyczaj zdziczały w starych, zaniedbanych ogrodach, gdzieś na rumowiskach. Ludzie przeważnie tępili tę roślinę, bo zbyt ekspansywnie wszędzie się rozrastała. Dziś jest zupełnie inaczej – od kilku lat topinambur stanowi przedmiot wieli badań naukowych, także prowadzonych w Polsce. Można więc powiedzieć, że ta roślina ma przed sobą wielką przyszłość tak w medycynie, jak i dietetyce.

Jak wygląda topinambur?

Topinambur, czy też słonecznik bulwiasty nazywany jest potocznie bulwą, czasem świńskim orzechem. We Francji nazywa się go „ziemną gruszką”, a w Anglii, gdzie stanowił swego czasu przysmak – „jerozolimskim karczochem„. Jego nazwa związana jest z plemieniem Indian Tupinamba. Pochodzi z terenów Ameryki Północnej, skąd w XVI wieku przez Kanadę trafił do Europy. Podobno w Polsce był już uprawiany od 1730 roku. Swego czasu był bardzo popularny w kuchni śląskiej.

Topinambur to roślina wieloletnia, nadzwyczaj wytrzymała na mróz i niesprzyjające warunki środowiskowo-glebowe. Może wyrastać nawet do 4 metrów. Pędy ma szorstkie, dość łamliwe, a liście ciemnozielone, także szorstkie pokryte białawymi włoskami, eliptyczne. Gdy rośnie w słonecznym miejscu, zakwita w drugiej połowie lipca, kiedy zaś w półcieniu – dopiero w sierpniu. Kwitnienie trwa do nastania pierwszych przymrozków. Bulwy topinamburu kształtem przypominają kłącze imbiru. Są albo podługowate, albo bardziej nierównomiernie zgrubione. Ich skórka ma kolor biały, kremowobiały, różowawy, fioletowy lub fioletowoczerwony – wszystko zależy od odmiany. Miąższ bulw jest zawsze biały lub kremowobiały. Są one soczyste, lekko słodkawe i dość smaczne. Potrafią znieść temperaturę do -50 stopni Celsjusza.

Wartość leczniczą i przydatność w kuchni mają bulwy topinamburu. Wykopuje się je późną jesienią, a nawet podczas łagodnej zimy lub wczesną wiosną. Należy je przechowywać przez zimę w chłodnych kopcach, podobnie jak ziemniaki.

Bulwy topinamburu gromadzą w swym składzie szczególnie ważną w odżywianiu i leczeniu inulinę, a więc polifruktan – mają jej od 12% do 20%. Najwięcej tego związku zawierają bulwy o zabarwieniu białym lub żółtawym, mniej natomiast czerwone – te z kolei mają więcej białka. Mają także witaminę C, witaminy z grupy B oraz bogactwo karotenu. Trzeba też koniecznie wspomnieć o błonniku, aminokwasach, cennych wielonasyconych kwasach tłuszczowych i lecytynie występującej w bulwach tej rośliny. Topinambur stanowi ponadto skarbnicę biopierwiastków takich jak potas, wapń, krzem, żelazo itd.

Wyjątkowy specyfik dla otyłych i chorych na cukrzycę

W ostatnim czasie bulwy topinamburu znalazły się na niemal wszystkich listach najlepszych produktów żywnościowo-leczniczych przeznaczonych przede wszystkim dla osób z nadwagą, otyłych i cierpiących na cukrzycę zarówno typu 2, jak i 1. Wszystko dzięki dobroczynnej inulinie, która, ponieważ jest prawie niestrawiona, tworzy w jelitach, zwłaszcza w jelicie cienkim, żelowatą warstwę utrudniającą zbyt szybkie przenikanie do krwiobiegu tak glukozy, jak i tłuszczów z pożywienia. Ma to szczególne znaczenie właśnie dla ludzi otyłych i chorych na cukrzycę, bo właśnie u nich często obserwuje się gwałtowne wchłanianie glukozy w jelicie cienkim i szybki wzrost jej poziomu we krwi. Musimy wiedzieć, że taki stan jest bardzo niekorzystny, gdyż zmusza trzustkę do gwałtownego wyrzutu insuliny, co po niedługim czasie wywołuje napad głodu. Jeszcze większy problem występuje u ludzi cierpiących na cukrzycę przez wiele lat, których trzustka może już prawie w ogóle nie produkować insuliny.

Jak pokazują liczne badania kliniczne, inulina ma też zdolność pobudzania wątroby do odkładania glikogenu, przez co nie krąży ona zbyt długo we krwi i nie jest wchłaniana przez komórki tłuszczowe, a te nie zamieniają się na nowy tłuszcz!

Liczne testy kliniczne udowodniły, że zawarta w topinamburze inulina skutecznie ogranicza łaknienie i znakomicie pomaga usunąć zaparcia. Pobudza także w jelitach rozwój nadzwyczaj przyjaznej dla ludzi otyłych i chorych na cukrzycę bakterii kwasu mlekowego, np. ze szczepu Bifidobacterium czy Lactobacillus.

Topinambur zamiast ziemniaków i na surówki odchudzające

Bulwy topinamburu można bez problemu piec, gotować lub wyciskać z nich sok i dodawać do soku z innych warzyw, a nawet spożywać po posiekaniu jako dodatek do surówek. Mogą zastąpić w codziennym menu ziemniaki, które mają wysoki indeks glikemiczny i raczej nie są polecane osobom otyłym i z cukrzycą. Wszystkie potrawy z topinamburu są też zalecane w diecie ludzi otyłych i cierpiących z powodu nadwagi pod warunkiem, że do ich sporządzania nie będzie się używać dużych ilości tłuszczów, głównie zwierzęcych.

Na rynku dostępna jest również mąka z topinamburu, którą można wykorzystać do np. placków, zagęszczania niskokalorycznych sosów lub zup. Jest również ekologiczny sok z topinamburu.

Related Articles

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Check Also
Close
Back to top button

Adblock Detected

Proszę wyłącz Adblock-a