ArtykułyWarzywa

Fasola

Najwspanialej rośnie w strefie podzwrotnikowej, ale uprawiana jest na całym świecie. Dobrze komponuje się z różnymi dodatkami.

Można zrobić z niej kotlety na obiad i ciasto na deser. A przy tym zawiera substancje, które pomagają leczyć wiele schorzeń.

Dużo jej w kuchni Meksyku, Jamajki, Brazylii, Kostaryki, Indii. Do Europy trafiła dzięki Kolumbowi. Najbardziej popularna na świecie, a także w Polsce, jest fasola zwyczajna (szparagowa i uprawiana na suche nasiona). Hoduje się ją na wszystkich kontynentach.

Ciepłolubna fasola złota (mung) o długich strąkach i małych nasionach dobrze smakuje z potrawami typu curry.

Japońska adzuki jest okrągła, ciemna. Nadaje potrawom delikatny orzechowy smak.

Fasola półksiężycowa (limeńska) ma szerokie, płaskie, sierpowate strąki z 2-3 dużymi nasionami. Świetnie łączy się z mięsem i rybami.

Ciemnofioletowe albo nakrapiane ziarna fasoli wielokwiatowej dodaje się do zup i sałatek. Jedną z odmian jest fasola jaś.

Pochodząca z Indii fasola mungo jest nieduża, okrągła, zielona, żółta lub nakrapiana. Często robi się z niej mąkę.

Meksykańska czarna fasola ma nasiona duże i błyszczące. Kolejna popularna w Meksyku odmiana to kidney, inaczej fasola nerkowca, o czerwonych, dość dużych ziarnach.

Z kolei pinto-meksykańska odmiana białej fasoli – jest jasna z bordowymi kropeczkami.

Niewielkie, zielonkawe ziarna ma fasola flażolet.

Fasola cannellini, niewielkie ziarna o łagodnym smaku, pochodząca z Włoch.

Dlaczego warto ją jeść?

  • Jej głównym skarbem są białka, szczególnie cenne ze względu na dużą zawartość lizyny, której nasz organizm sam nie wytwarza, a która jest niezbędna do produkcji karnityny działającej korzystnie na układ krążenia. Ta substancja wzmacnia serce, chroniąc przed zawałem i chorobą niedokrwienną.
  • Jest kaloryczna (100 g suchych nasion to 290 kcal), gdyż dostarcza sporo węglowodanów i tłuszczu. Ale ten tłuszcz zawiera zawiera cenne nienasycone kwasy tłuszczowe, które obniżają poziom złego cholesterolu i podwyższają ten dobry, chroniąc przed miażdżycą, nadciśnieniem i zakrzepami.
  • Białko fasoli ma właściwości zasadotwórcze. To ważne dla utrzymania równowagi kwasowo-zasadowej, zwłaszcza gdy się je kwasotwórcze mięso, ryby, jajka i produkty zbożowe. Fasola hamuje wydzielanie kwasów żołądkowych, dlatego mogą ją jeść osoby cierpiące na nadkwasotę. Białko pochodzące z fasoli działa korzystnie w profilaktyce osteoporozy: w mniejszym stopniu niż białko zwierzęce powoduje utratę wapnia z moczem.
  • Fasola to źródło lecytyny wzmacniającej układ nerwowy, poprawiającej zdolność koncentracji i zapamiętywania, wspomagającej przyswajanie witamin E,K,A i wpływającej na metabolizm tłuszczów i cholesterolu. Dostarcza witamin z grupy B i witaminy E, fosforu, potasu, magnezu, wapnia. W przeciwieństwie do grochu nie zawiera sodu. W niektórych jej gatunkach występuje żelazo (haricot – zwyczajna), kwas foliowy (mung, pinto, z czarnym oczkiem), selen (czarne oczko) oraz dobroczynny zwłaszcza dla mężczyzn cynk (fasola czerwona, nerkowca i czarna).
  • Czarna fasola jest szczególnie cennym gatunkiem. Przede wszystkim ze względu na kolor, który wskazuje na dużą zawartość przeciw utleniających związków z grupy antocyjanów (podobnie jak w przypadku np. czarnego ryżu czy czerwonej cebuli). Poza tym zawiera więcej skrobi opornej niż inne rodzaje fasoli. Dzięki temu wspiera bakterie zasiedlające jelito grube w produkcji kwasu masłowego, niezbędnego dla zdrowia i zmniejszonego ryzyka zachorowania na nowotwór jelita grubego.
  • Świeże nasiona zawierają więcej wody, natomiast mniej białka, węglowodanów, tłuszczów i składników mineralnych niż suszone. Ale więcej w nich witamin.
  • W strączkach fasoli znajdują się lignany, substancje chroniące przed cukrzycą i zmniejszające ryzyko chorób nowotworowych, głównie raka sutka i jelita grubego, oraz błonnik, który pomaga usuwać nadmiar cholesterolu.
  • Fasolamina zawarta w najpopularniejszej fasoli zwykłej (Phaseolus vulgaris) hamuje trawienie skrobi znajdującej się w ziemniakach, pieczywie, makaronie, pierogach, ryżu czy kukurydzy, ułatwiając pozbycie się nadprogramowych kilogramów. Organizm otrzymuje mniej energii, dzięki temu nie dochodzi do powstawania nadwyżek przekształconych w tkankę tłuszczową. Fasolamina wpływa również na utrzymanie stabilnego poziomu cukru we krwi (podwyższony poziom glukozy wymaga większej ilości insuliny – hormonu pobudzającego nadwyżki kalorii w tkankę tłuszczową).

Co można z niej zrobić?

Z fasoli można przyrządzić dania na ciepło (zupy jednogarnkowe) i na zimno. Suszone ziarna można dodać do zupy i innych dań ciepłych, robi się z nich sałatki i puree. Fasola złota dobrze smakuje z potrawami z curry, a mungo jest znakomitym dodatkiem do dań zbożowych, sufletów i zup.

Ciemne fasole (czarna, czerwona) są pyszne w sałatkach i duszonych daniach mięsnych. Beżowa cętkowana (pinto) łatwo się rozgotowuje, dlatego nadaje się na pasztety. Popularne w kuchni meksykańskiej fasole kidney są doskonałym składnikiem dań z ryżem i kukurydzą. Ze względu na słodki smak zwykle przyprawia się je ostrą papryką lub pieprzem kajeńskim.

Powiązane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Back to top button