6 grudzieńBoże NarodzenieDniReligiaŚwiętaŚwięty Mikołaj

Pochodzenie Świętego Mikołaja.

Historia

Święty Mikołaj, Święta Bożego Narodzenia – bez względu na nazwę, wszyscy znamy historię tego pulchnego, wesołego przynoszącego prezenty człowieka.

Każde dziecko może powiedzieć ci, skąd pochodzi Święty Mikołaj – Biegun Północny. Ale jego historyczna podróż jest jeszcze dłuższa i bardziej fantastyczna niż coroczne, jedno-nocne opłynięcie świata.

Prekursor współczesnego amerykańskiego Świętego Mikołaja urodził się w basenie Morza Śródziemnego w czasach Cesarstwa Rzymskiego, jego legenda ewoluowała w całej północnej Europie, a ostatecznie przybrał swoją znaną już formę na wybrzeży Nowego Świata.

Kim jest ten przodek Świętego Mikołaja i jak zmienił się z czasem?

Każdego 6 grudnia wierni świętują Dzień Świętego Mikołaja w miastach na całym świecie, s których największe odbywają się w Europie. Obrazy Świętego Mikołaja różnią się znacznie, ale żaden z nich nie przypomina starszego mężczyzny o czerwonych policzkach i białych brodach, którego można dziś zobaczyć wszędzie. Jeden z najbardziej przekonujących poglądów na prawdziwego św. Mikołaja, który żył w trzecim i czwartym wieku, został stworzony nie przez starożytnych artystów, ale dzięki nowoczesnej sądowej rekonstrukcji twarzy.

Ów Święty Mikołaj, grecki biskup, jest tematem wielu debat naukowych. Jedna z debat była poświęcona miejscu spoczynku biskupa, tradycyjnie uważa się, że kości św. Mikołaja zostały skradzione przez włoskich żeglarzy w XI wieku i zabrane do krypty Bazyliki San Nicola, która znajduje się na południowo-wschodnim wybrzeżu Włoch. W latach 50, czaszka i kości świętego zostały udokumentowane zdjęciami rentgenowskimi i tysiącami szczegółowymi pomiarami.

Angielska antropolog Caroline Wilkinson z University of Manchester wykorzystała te dane i nowoczesne symulacje oprogramowania do stworzenia nowoczesnej rekonstrukcji dawno zmarłego człowieka.

Cyfrowi artyści dodali szczegóły oparte na najlepszych domysłach, w tym oliwkową skórę najczęściej występującą u greckich śródziemnomorskich mieszkańców, taką jak Mikołaj, brązowe oczy i siwe włosy 60-letniego mężczyzny.

Jak ten św. Mikołaj stał się zwiastunem świątecznych prezentów zamieszkujących Biegun Północny?

Pierwotny święty był Grekiem urodzonym pod koniec trzeciego wieku, około 280 r. Został biskupem Myry, małego rzymskiego miasteczka we współczesnej Turcji. Mikołaj nie był ani gruby, ani wesoły, ale zyskał reputację ognistego, żylastego i wyzywającego obrońcy doktryny kościelnej podczas Wielkich Prześladowań w 303 r., Kiedy Biblie zostały spalone, a księży zmuszono do wyrzeczenia się chrześcijaństwa lub poddania się egzekucji.

Mikołaj przeciwstawił się tym edyktom i spędził lata w więzieniu, zanim rzymski cesarz Konstantyn zakończył prześladowania chrześcijańskie w 313 r. Edyktem mediolańskim. Sława Mikołaja żyła długo po jego śmierci (6 grudnia w połowie czwartego wieku, około 343), ponieważ był związany z wieloma cudami, a szacunek dla niego trwa do dziś, niezależnie od jego świątecznych związków. Jest obrońcą wielu rodzajów ludzi, od sierot, marynarzy i więźniów.

Mikołaj zyskał na znaczeniu wśród świętych, ponieważ był patronem wielu grup. Około 1200 roku, wyjaśnił historyk z University of Manitoba, Gerry Bowler , autor książki Święty Mikołaj: biografia , stał się znany jako patron dzieci i magiczny człowiek przynoszący prezenty dzięki dwóm wspaniałym historiom z jego życia.

W bardziej znanej opowieści trzy młode dziewczynki są uratowane przed prostytucją, gdy młody biskup Nicholas potajemnie dostarcza trzy torby złota swojemu zadłużonemu ojcu, które można wykorzystać na posag.

„Druga historia nie jest teraz tak dobrze znana, ale była bardzo dobrze znana w średniowieczu” – powiedział Bowler. Nicholas wszedł do gospody, której opiekun właśnie zamordował trzech chłopców i wytrawił ich rozczłonkowane ciała w piwnicznych beczkach. Biskup nie tylko wyczuł zbrodnię, ale również wskrzesił ofiary. „To jedna z rzeczy, które uczyniły go patronem dzieci”.

Przez kilkaset lat, około 1200 do 1500, Święty Mikołaj był niekwestionowanym zwiastunem prezentów i toastem uroczystości skupionych wokół jego święta, 6 grudnia. Ścisły święty przyjął niektóre aspekty wcześniejszych bóstw europejskich, takich jak rzymski Saturn lub Nordycki Odyn, który pojawił się jako białobrody mężczyzna i miał magiczne moce, takie jak lot. Zapewnił także, że dzieci szarpały linię, odmawiając modlitwy i ćwicząc dobre zachowanie.

Po rozpoczęciu reformacji protestanckiej w XVI wieku święci tacy jak Mikołaj stracili przychylność w dużej części północnej Europy. W wielu przypadkach ta praca spadła na małego Jezusa, a data została przeniesiona na Boże Narodzenie, a nie 6 grudnia.

Niektóre z tych przerażających germańskich postaci znów były oparte na Mikołaju, nie jako już święty, ale jako groźny pomocnik, jak Ru-klaus (Szorstki Mikołaj), Aschenklas (Ashy Nicholas) i Pelznickel (Furry Nicholas). Postacie te oczekiwały dobrego zachowania lub zmusiły dzieci do ponoszenia konsekwencji takich jak bicia lub porwania, wydają się być też niepodobne do wesołego mężczyzny w czerwonym stroju ale później pojawiają się w rozwoju samego Świętego Mikołaja.

W Holandii dzieci i rodziny po prostu odmówiły rezygnacji ze świętego Mikołaja jako osoby rozdającej prezenty. Zabrali Sinterklaas do kolonii Nowego Świata, gdzie przetrwały także legendy o kudłatych i przerażających germańskich pomocników przynoszących prezenty.

Na początku w Ameryce Boże Narodzenie nie przypominało współczesnego święta. Święto zostało uchylone w Nowej Anglii, a gdzie indziej stało się trochę jak pogańska Saturnalia, która kiedyś zajmowała swoje miejsce w kalendarzu. To święto obchodzono jako coś na zewnątrz, pełne alkoholu, awanturnicze wydarzenie społeczności.

Potem, we wczesnych dekadach XIX wieku, wszystko się zmieniło dzięki serii poetów i pisarzy, którzy starali się, aby Święta Bożego Narodzenia stały się uroczystością rodzinną – ożywiając i odnawiając święta.

Dymiącego Mikołaja z fajką, szybującego nad dachami w latającym wagonie, który dostarcza prezenty dobrym dzieciom, przedstawiła Irving Washington w 1809 roku w książce “Historia Knickerbockera w Nowym Jorku.

W 1821 roku anonimowy poeta zilustrował Świętego Mikołaja i skojarzył go ze Świętami Bożego Narodzenia, pozbawił go wszelkich cech religijnych i ubrał w futra kudłatych germańskich złych pomocników. Wiersz zauważył, że postać przynosiła prezenty dobrym dzieciom, ale miał też brzozową różdżkę, która należała się niegrzecznym dzieciom a wąski wagon Świętego Mikołaja został ciągnięty przez jednego renifera.

Zarówno kierowca, jak i zespół przeszli poważną metamorfozę w następnym roku.

W 1822 roku Clement Clarke Moore, dla swoich sześciorga dzieci napisał książkę “Wizyta u Świętego Mikołaja”, bardziej znaną dziś jako “Noc przed Bożym Narodzeniem”, bez zamiaru powiększania raczkującego zjawiska Świętego Mikołaja, która w następnym roku została anonimowo opublikowana. Do dziś opisany tam pulchny, wesoły Święty Mikołaj jeździ saniami, które są ciągnięte przez ośmiu znanych reniferów.

Dopiero XIX wieku wizerunek Świętego Mikołaja został znormalizowany jako pełnowymiarowy dorosły, ubrany na czerwono, z białym futrem i białą brodą, wychodzący z Bieguna Północnego, w saniach z reniferami mężczyzna, który trzyma oko na zachowanie dzieci.

Problem Świętego Mikołaja

Święty Mikołaj niewątpliwie ma dobre intencje. Tworzy się nadal ale też ma sporą część kontrowersji.

W Rosji Święty Mikołaj upokorzył Josefa Stalina. Przed rewolucją rosyjską dziadek Mróz ( Ded Moroz ) był ulubioną postacią Bożego Narodzenia, która przyjęła cechy proto-Santas, takie jak holenderskie Sinterklaas. Kiedy powstał Związek Radziecki, komuniści zlikwidowali obchody Bożego Narodzenia i dawania prezentów.

Potem, w latach 30. XX wieku, kiedy Stalin musiał zbudować wsparcie, pozwolił odrodzić się Dziadkowi Mrózowi nie jako przynoszący prezenty świąteczne, ale jako przynoszący prezenty noworoczne. Próby wyparcia Świąt Bożego Narodzenia w Rosji zakończyły się niepowodzeniem, podobnie jak próby sowieckie rozpowszechnienia świeckiej wersji Dziadka Mrozu, wraz z niebieskim płaszczem, aby uniknąć zamieszania Świętego Mikołaja w całej Europie.

Wszędzie, gdzie chodzili po II wojnie światowej, Sowieci próbowali zastąpić rodzimych przynoszących prezenty w miejscach takich jak Polska czy Bułgaria. Ale miejscowi trzymali się za nos, dopóki Związek Radziecki nie upadł w 1989 r. I nie powrócił do własnych tradycji.

Święty Mikołaj pozostaje upolitycznioną postacią na całym świecie. Wojska amerykańskie rozpowszechniły swoją wersję tego wesołego człowieka na całym świecie w latach bezpośrednio po II wojnie światowej, był ogólnie mile widziany jako symbol amerykańskiej hojności w odbudowie zniszczonych przez wojnę ziem.

Jednak w dzisiejszych czasach ludzie w wielu narodach mają Świętego Mikołaja na swojej niegrzecznej liście, ponieważ reprezentuje on świecką stronę Bożego Narodzenia kosztem religijnym. Czasami Święty Mikołaj jest odrzucany, ponieważ nie jest lokalnym. W miejscach takich jak Republika Czeska, Holandia, Austria i Ameryka Łacińska wszyscy mają bardzo silne ruchy przeciwko Mikołajowi, ponieważ starają się zachować swoich rodzimych przynoszących prezenty i zwyczaje oraz chronić je przed północnoamerykańskim Mikołajem.

Wydaje się, że takie wysiłki raczej nie powstrzymają rosnącego zainteresowania Świętym Mikołajem, ale ich organizatorzy mogą zaoszczędzić mu kilka przystanków w jego napiętym harmonogramie wigilijnym

Tagi
Pokaż więcej

Related Articles

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Check Also

Close
Back to top button
Close

Wykryto blokadę

Strona utrzymuje się z wyświetlanych reklam. Proszę wyłącz AdBlock-a!
Przejdź do paska narzędzi