ChiromancjaChiromancjaMagia

O chiromancji.

Kładzie pieczęć na ręku każdego człowieka, aby wszyscy ludzie poznali dzieła jego.

Księga Hioba. Rozdział 37. Wers 7.

Mówią, że każdy z nas ma zapisaną swoją drogę krzyżową gdzieś „w niebie”. Że już wiadomo jaka jest wola Boża. A wiecie ile w tym prawdy jest?

Już w łonie matki Pan Bóg opieczętował nasze dłonie, rysując linie papilarne, linie życia, rozumu czy serca. Dodając różne szczególne znaki. Nie ma dwóch identycznych rąk!

Nasze maniery, mimika, chodzenie, mówienie i wiele więcej łączą się, aby dać nam nasze wyjątkowe osobowości.

W świecie chiromancji, analizy dłoni chirologii zainteresowanie rękami waha się od spostrzeżeń opartych na przekonaniach do starannie zorganizowanych szkół uczących się i studiujących, aby rozwinąć tę dziedzinę w prawdziwą naukę. Z chiromancji korzysta między innymi biologia oraz medycyna sądowa. Badanie dłoni w medycynie sądowej doprowadziło do nowego poziomu świadomości, w którym ważne jest nie tylko to, co pojawia się, gdy pojawia się syndrom, ale także to, jak funkcjonuje ręka i co to wszystko pociąga za sobą.

Zagięcia rozwijają się na naszych dłoniach wcześnie w macicy, ustanawiając połączenia neuronowe i przygotowując nasze ręce na przyszłe związane z człowiekiem mocne i precyzyjne umiejętności oraz mocne strony rąk. Istnieje więcej połączeń z rąk do mózgu niż z jakiejkolwiek innej części ciała. Uważa się, że kiedy używamy naszych rąk, powstaje więcej połączeń.

Nasze ręce są niesamowitymi instrumentami zdolnymi do wykrywania, wysyłania i odbierania wszelkiego rodzaju energii. A najważniejsze jest potwierdzenie, że esencja naszych życiowych doświadczeń, dobrych i złych, jest przechowywana w komórkach naszego ciała, aby pomóc nam nawigować życiem, aby przetrwać i dobrze się rozwijać. Zawierają również dużo bagażu, który ciągnie nas w dół, gdy dodajemy coraz więcej doświadczeń do naszego życia. Na podstawie zagnieceń i innych cech możemy stwierdzić, skąd pochodzimy genetycznie, epi-genetycznie, a także jak przechowujemy mechanizmy ochronne, preferencje i przyjemności, z których wiele znajduje się na poziomie podświadomości, bez słów i instynktownie. Uważamy, że wewnętrzny głos jest zawsze właściwy, gdy czujemy się ostrzeżeni, ale czasami skojarzenia są fałszywym alarmem. Przechowujemy nasze doświadczenia w formie tego, co przyjęliśmy naszymi zmysłami. W ten sposób rzeczy, takie jak zapachy lub kombinacje kolorów, mogą wywoływać wspomnienia z przeszłości lub powierzchni uczuć, które pozornie nie mają „sensu” w chwili obecnej.

Różne sposoby, w jakie nasze główne i drobne zmarszczki tworzą się w naszych rękach, są odzwierciedleniem wczesnego rozwoju prenatalnego, środowiska, używania naszych rąk po urodzeniu oraz tego, jak jesteśmy połączeni w zagięciach i poruszaniu się, są unikalne dla każdej osoby.

Linia serca jest najwyższym poziomym zagięciem w dłoni pod palcami. Niewielkie załamanie, zwane Paskiem Wenus, które zakrzywia się lub wygina, od palca wskazującego i środkowego do ponad i w górę między pierścieniem a małymi palcami, znajduje się wyżej. Linia serca biegnie tuż pod wierzchołkami stawów śródręczno-paliczkowych palców małego, serdecznego i środkowego. W okresie prenatalnym pojawia się najpierw jako krótki fałd między palcem wskazującym i środkowym w około 10 do 11 tygodni po zapłodnieniu. Najwcześniejszy ruch płodu z ręki na twarz wynosi około 12 do 13 tygodni. Czasami to krótkie załamanie staje się Pasemkiem Wenus podczas formacji, a linia serca biegnie gdzie indziej. Po urodzeniu Linia Serca jest postrzegana na większości pól jako zaczynająca się od małego palca lub łokciowej strony dłoni i zwykle jest postrzegana jako delikatnie zakrzywiona w górę w kierunku przestrzeni między palcem wskazującym i środkowym.

Staw śródręczno-paliczkowy palca wskazującego wskazuje położenie Proksymalnego zagięcia poprzecznego lub linii głowy rozpoczynającej się od kciuka lub promieniowej strony dłoni. Ta zmarszczka jest połączona z otwieraniem, zamykaniem i wskazywaniem palcem wskazującym i przebiega przez dłoń lekko nachylona do dołu, kończąc się zwykle w obszarze poniżej palca serdecznego. Zaczynając swoją podróż około 13-14 tygodni po poczęciu, jej granice nie są tak ograniczone, jak sięgają dłoni, podobnie jak serce i linie życia z ich granicami.

Zazwyczaj te dwa zagięcia nie przesuwają się prosto po dłoni i nie łączą się ze sobą. Zasadniczo pomiędzy dwoma zagięciami jest przestrzeń, która jest często połączona jedną lub dwiema kątowymi gałęziami w kierunku środka dłoni w tej przestrzeni, a także innymi drobniejszymi różnymi gałęziami sięgającymi od jednego zagięcia do drugiego. Jest to normalne lub najczęściej spotykane konfiguracje linii serca i głowy. Nawet w tej wspólnej kategorii jest miejsce na wiele odmian. Główną psychologiczną istotą byłoby oddzielenie serca i umysłu. Połączenia między nimi lub ich brak, pozwalają ludziom stwierdzić, czy dokonywane przez nich wybory opierają się na emocjach, czy też wykluczają uczucia i działania oparte na mentalności, lub świadomą świadomość równowagi między nimi. Kiedy te zagniecenia się połączą, to oddzielenie serca i umysłu jest rozmyte lub zmienione. Może to utrudniać podejmowanie emocjonalnych decyzji bez zastanowienia się i odwrotnie w podejmowaniu logicznych decyzji bez poczucia osobistego zaangażowania. Może być potężnym narzędziem w odpowiednich rękach. Istnieje również podział utworzony przez te kompletne poprzeczne zagięcia między górą dłoni a tym, co ona reprezentuje, a dolną częścią dłoni i jej wpływem.

Co to wszystko ma wspólnego z Suwonem, Sydney i Simian? I jaka jest różnica do tego, co uważa się za normalne lub wspólne? Idea, że ​​są to odciski lub konfiguracja, która jest genetycznie określona i reprezentuje znany lub nieznany zespół, jest daleka od całej historii. Wzorce, które często pojawiają się w sytuacjach, gdy dziecko rodzi się z zespołem lub wadą wrodzoną, odnoszą się do zaburzeń w sekwencji i czasie wzorców wzrostu niż do utworzonego projektu według kodu genetycznego. Zamiast tego funkcja robi wszystko, co w jej mocy, aby się uzupełniać i funkcjonować w razie potrzeby. Zakłócenia lub różnice w formowaniu dłoni, może odzwierciedlać różnice w prędkości, porządku i czasie różnych części tworzących się, rosnących i łączących się podczas rozwoju. Czynniki te można również określić zarówno na podstawie genetyki, jak i środowiska.

Te liczne długie skrzyżowania fałd tworzą się na różne sposoby , ale istnieją wspólne wzorce formowania, które można podzielić na typy: Suwon, Sydney i Simian. Te trzy można podzielić na więcej kategorii, aby ułatwić ich rozpoznanie dzięki różnym konstrukcjom i częściom. Simian jest znany i studiowany najdłużej. Nazwano go na cześć naczelnych, ponieważ te z dłuższymi dłońmi mają wiele poprzecznych zagięć. Sydney zostało nazwane na cześć miasta, w którym naukowcy zidentyfikowali go w 1968 roku w Australii. W 2010 r. Koreańscy naukowcy z Ajou University School of Medicine w Suwon w Korei zdefiniowali wzór siostry dla Sydney, Suwon.

Suwon jest w rzeczywistości odwróconym lustrzanym odbiciem Sydney. Istnieje również wyjaśnienie tego. Do niedawna większość odmian tych trzech konfiguracji była domyślnie ustawiona na Simian w oparciu o brak zrozumienia funkcji głównych i mniejszych zagięć, a także niespójne metody klasyfikacji i standardy. Simian jest ogólnikiem dla wszystkich rodzajów zagięć, które przecinają dłoń. Są różne warianty, od całkowicie zespolonych dystalnych i proksymalnych zagięć poprzecznych (linie serca i głowy), po Sydney, Suwon i ich odmiany, a także inne konfiguracje poprzeczne, które mogą pojawić się na ludzkiej dłoni. 

cdn…

Tagi

Powiązane artykuły

Dodaj komentarz

Back to top button
Close
Close

Wyłącz Ad Block-a

Prosimy o wyłączenie Ad Block-a. Nasza strona utrzymuje się z wyświetlanych reklam. Nie znajdziesz tutaj żadnych wirusów i innego tego typu niechcianych programów.